Ik zei a en b en
een heleboel andere letters.
De b hield ik nog even bij.
Ik ging er een prachtig woord
mee maken, wie weet
wel een hele zin.
>> Boeski
Archief voor PRETPOËZIE
Kaatje.
Kaatje wist niet waar haar lever nu precies in haar lichaam lag
maar ze wist wel hoe ze hem moest doodmaken.
>> Boeski
Dino’s
In mijn buik vechten de
dinosaurussen met elkaar
om het stuk oranje schnitzel dat ik
net heb gegeten.
>
Ze zijn opgelucht dat hun uitsterven
minder bedreigd is
nu de vegetarische week voorbij is,
maar nemen toch liever geen risico meer.
>> Boeski
Schouders.
Ik hield wekenlang gesprekken met zijn schouders.
Ze antwoordden meestal met instemmend stilhangen,
soms een schudden,
heel uitzonderlijk een rilling.
Daarvoor deed ik het.
>> Boeski
De eerste
Het deed pijn die eerste,
maar daarna zou het alleen maar vlotter gaan,
beloofde de leraar.
>> Boeski
Huizengroet
Het regent.
Gelukkig sta ik op een goed blaadje bij de huizen.
Als ik in het midden van de weg ga lopen,
buigen de huizen langs weerskanten voorover
tot ze elkaars schouders in het midden raken.
Zo kan ik droog onder een huizenhemel
door lopen.
Ik vraag me nog altijd af
wat ik voor bijzonders gedaan heb
om dit te verdienen.
>>Boeski
De bubbels.
Plons!
Ik viel in de champagne,
met mijn kont eerst.
Bubbels uit mijn oren,
een neus vol druivennat,
een schijn geluk door mijn zenuwcellen.
Het had erger gekund.
>> Boeski
Sterrenhemel.
Ze dansen, de sterren.
Voor ons.
Mijn meisje kent ze allemaal persoonlijk.
Van Pollux tot Shaula,
in volgorde van helderheid.
Terwijl zij telt en vertelt,
d(w)aal ik af
>
naar mijn hemel onder de sterren:
de plek waar haar hoofd mijn schouder raakt.
>
>> Boeski
